De angst dat robotica samen met kunstmatige intelligentie ons als mens uit onze banen drukt, is een constant terugkerend discussiepunt. Gezien vanuit de homo economicus is meer productiviteit zonder morren prachtig. Dus ook u moet eraan geloven. Of moeten we misschien eens een andere plaat opzetten?
Gisteren op de voorpagina van deze publicatie: ‘Mens en robot strijden in toekomst om baan‘. Het bekende doemscenario en enkele beroepen die daar misschien geen last van zullen hebben, zoals zorgverleners, mensen die werken in scheppende kunsten, ondernemers en verkopers. Die laatste vooral omdat we mensen beter zouden vertrouwen.
Maar is die plaat inmiddels niet grijsgedraaid? Een opinie in de New York Times stelt dat onze baanonzekerheid misschien een stuk meer ligt aan besluiten gemaakt door beleidsmakers en grote bedrijven. De zogenaamd ‘disruptieve’ bedrijfsmodellen vloeien niet voort uit de technologie, maar uit de keuzes die we maken hoe de wereld te organiseren.
Hoe denkt u dat het ons zal vergaan met die robots?
