Op woensdag 9 september staat Eefje Zents, chief relations officer van het Nederlandse Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC), op het podium van Cybersec Netherlands 2026, het zusterevent van Cybersec Europe. In haar keynote gaat zij in op de veranderende cyberdreiging, nieuwe regelgeving zoals NIS2 en de organisatorische veranderingen binnen het NCSC.
Het antwoord ligt volgens de ontwikkeling binnen het NCSC steeds minder uitsluitend binnen de eigen organisatie. Publiek-private samenwerking wordt belangrijker. Waar samenwerking in het verleden sterk draaide om informatie-uitwisseling tussen bijvoorbeeld vitale sectoren en het NCSC, wordt inmiddels gekeken naar een veel breder en landelijk dekkend stelsel. Daarbij gaat het niet alleen om dreigingsinformatie, maar ook om kennisdeling, incidentafhandeling en opleiden, trainen en oefenen.
Publieke cyberweerbaarheid
Die verbreding is noodzakelijk. De samenvoeging met het Digital Trust Center heeft de doelgroep van het NCSC aanzienlijk verbreed. Niet alleen vitale en hoogvolwassen organisaties zijn relevant, maar ook minder volwassen organisaties en het mkb. Het is onmogelijk om al die organisaties rechtstreeks vanuit het NCSC te bereiken. Daarom zoekt het centrum nadrukkelijk naar partijen die als schakel kunnen fungeren. Ten denk valt dan aan sectorale en regionale samenwerkingsverbanden, Isac’s, Csirt’s, internetproviders, cybersecurityleveranciers en andere organisaties die een bredere achterban kunnen bereiken.
Daarmee verandert ook de aard van publieke cyberweerbaarheid. Het gaat niet langer alleen om de vraag welke informatie de overheid beschikbaar kan stellen, maar om de vraag hoe die informatie daadwerkelijk door de keten heen wordt verspreid en omgezet in actie. Het Cyberweerbaarheidsnetwerk (CWN) moet daarbij helpen. Het netwerk brengt bestaande initiatieven in kaart, zoekt naar ontbrekende schakels en probeert samenwerking over sectoren en regio’s heen beter te organiseren.
Andere rolopvatting overheid
Juist het mkb maakt duidelijk waarom die aanpak nodig is. Een concreet voorbeeld is de MKB Cyber Alarmcentrale, een initiatief waarin verschillende partijen samenwerken rond een meldpunt voor cyberincidenten bij mkb-organisaties. De pilot is een voorbereiding op verdere nationale opschaling. Zulke initiatieven laten zien dat publiek-private samenwerking pas echt waarde krijgt wanneer die resulteert in een voorziening waar organisaties daadwerkelijk iets aan hebben.
Dat vraagt tegelijkertijd om een andere rolopvatting van de overheid. Niet alles zelf organiseren, maar partijen verbinden, bestaande initiatieven versterken en zorgen dat gaten in het ecosysteem worden gedicht. De ambitie is daarmee groter dan alleen het beschermen van de organisaties die al goed zijn georganiseerd. Het gaat om het verhogen van het gemiddelde niveau van cyberweerbaarheid in Nederland.
Gezamenlijke verantwoordelijkheid
Dat maakt de keynote van Eefje Zents op Cybersec Netherlands 2026 interessant. De sessie op woensdag 9 september van 13.05 tot 13.25 uur gaat daarmee niet alleen over wat er binnen het NCSC verandert. Ze raakt namelijk de bredere ontwikkeling dat cyberweerbaarheid steeds meer een gezamenlijke verantwoordelijkheid wordt van overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties. De echte uitdaging is vervolgens niet of die partijen moeten samenwerken, maar hoe je die samenwerking zo organiseert dat kennis, capaciteit en handelingsperspectief daadwerkelijk terechtkomen bij de organisaties die ze het hardst nodig hebben.
Kom naar Cybersec Netherlands 2026!
- Wil je zelf ontdekken hoe je je voorbereidt op een cybercrisis?
- Registreer je voor Cybersec Netherlands 2026 op 9 en 10 september 2026 in Jaarbeurs Utrecht.
- Gebruik deze route als startpunt voor je bezoek.
