Blyaert Betwist: Overheid maakt er een zootje van

Dit artikel delen:
agent klantenservice

Hebben we een overheid of is het puur 'overhead'? Ik word er alvast moedeloos en triest van, stilaan zelfs verbijsterd en bijna woest. Dat leutert maar over alles en nog wat, maar slaagt er al een jaar niet in om al was het maar aan tafel te zitten met elkaar om een regering te vormen. De crisis snijdt diep in het vel, zit op het been en straks mogelijk ook door het been. Virologen worden opgevoerd als de nieuwe goden, omnipotent en omniscient, alwetend, ook over digitaal, over apps, over callcenters en traceerders.

Een maand geleden betwistte ik de efficiëntie van een dergelijk contactcenter: ‘Het is uiteraard absurd om een leger van 1.200 traceerders in te schakelen. Zou corona ook de hersenpan van politici aantasten? Efficiëntie nul, gedoemd om te mislukken. Weggegooid geld in tijden dat de crisis ons tien miljard euro kost.’

450 callcenter-agenten

De overheid trok er honderd miljoen euro voor uit. Wat blijkt nu? Het werkt van geen kanten. Het dataplatform, ontwikkeld door Smals, blijft haperen. Sommigen worden drie keer opgebeld met dezelfde vragen. Ik hoorde zelfs van een Facebookvriend dat z’n dochter acht keer - acht keer! - werd opgebeld vanuit het callcenter. Mensen die opgegeven worden als besmet, worden ook vijf dagen nadien nog steeds niet gevraagd met wie ze allemaal in contact waren, terwijl dat toch precies de doelgroep zou moeten zijn. Als er al gebeld wordt. Er zijn 450 callcenter-agenten in dienst. En wat blijkt? Die draaien meer met hun vingers dan op hun klavier. Ze voeren gemiddeld - u leest het goed - twee oproepen per dag. Dagelijks worden er amper zeshonderd Belgen gebeld. Tja, als ze dan nog vaak dezelfde mensen oproepen, dan ligt dat cijfer nog beduidend later.

‘We willen die basisploeg van 450 onderzoekers echt wel aan het werk houden, ook al is die nu iets te groot’, zegt Joris Moonens van het Agentschap Zorg en Gezondheid. ‘Anders moeten we contractuelen ontslaan en riskeren we straks te veel tijd te verliezen door opnieuw nieuwe mensen te moeten opleiden’, zo lees ik in Het Nieuwsblad. Het oorspronkelijk plan om 1.200 traceerders in te schakelen is inmiddels van tafel. Iets te hoog gegrepen, wordt nu gezegd.

Bovendien blijkt de databank die gehanteerd wordt nu ook illegaal. De Privacycommissie, voluit de Gegegevensbeschermingsautoriteit, heeft het over een zware inbreuk op de privacy. Tja. En dan wil men nog eens miljoenen spenderen aan een informatiecampagne.

Mondmaskers

Over de farce rond de mondmaskers wil ik het niet eens hebben, ook daar is voor honderd miljoen euro over de balk gegooid. En dan nog aan een schimmig bedrijf in Luxemburg dat de maskers laat maken in Vietnam. Van de callcenters kan je nog zeggen dat ze voor werkgelegenheid zorgen maar in dit geval gaat het geld gewoon naar het buitenland. En dan het nog niet eens op tijd leveren, terwijl Belgische leveranciers niet op de offerte intekenden omdat ze de deadline niet konden halen. De incompetentie van deze generatie politici is ronduit hemeltergend. Geen wonder dat het geloof in de politiek op een absoluut dieptepunt zit.

‘En daar is de app weer’, lees ik in De Standaard. Als je mee wil praten heb je het nu over DP3T, wat staat voor Distributed Privacy-Preserving Proximity Tracing. Je moet al een bolleboos zijn om zoiets te bedenken. Ik heb het grootste respect voor KUL-professor Bart Preneel die betrokken is bij het uitwerken van een app. Zelf loopt hij blijkbaar niet hoog op met de doeltreffendheid van die app: ‘Er wordt vaak gezegd dat zestig procent van de mensen zo’n app moet gebruiken om doeltreffend te zijn. Maar het heeft weinig zin om zullen doelstellingen op te leggen. Als bepaalde doelgroepen zoals bedrijven of universiteiten de app intensief gebruiken, kan ze ook haar bijdrage leveren.’

Herman De Prins, cio van UCB, CIO van het jaar in 2016 en European Digital Innovator of the Year 2017, maakt echter brandhout van de app in zijn opinie. Over- en onderrapportering, teveel dataruis en technologie die niet gemaakt is voor dergelijke toepassingen. En adoptie zo goed als nul. In Singapore, een dictatoriaal gerunde stadstaat, heeft slechts twintig procent de app geïnstalleerd. De Prins pleit voor gezond verstand, maar wie heeft dat hier nog? Politici ontberen het alvast. Het lijkt erop dat hun brein op reis is. Maar wacht, nee, dat mag ook niet, tenzij ze een tweede verblijf hebben. 

x

Om te kunnen beoordelen moet u ingelogd zijn:

Dit artikel delen:

Uw reactie

LET OP: U bent niet ingelogd. U kunt als gast reageren maar dan wordt uw reactie pas zichtbaar na goedkeuring door de redactie. Om uw reactie direct geplaatst te krijgen moet u eerst rechtsboven inloggen of u registreren

Vul uw naam in
Vult u een geldig e-mailadres in
Vult u een reactie in
Jaarbeurs b.v. gaat zorgvuldig en veilig om met uw persoonsgegevens. Meer informatie over hoe we omgaan met je data lees je in het privacybeleid
Als u een reactie wilt plaatsen moet u akkoord gaan met de voorwaarden

Stuur dit artikel door

Uw naam ontbreekt
Uw e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×
article 2020-05-27T11:28:00.000Z Luc Blyaert
Wilt u dagelijks op de hoogte worden gehouden van het laatste ict-nieuws, achtergronden en opinie?
Abonneer uzelf op onze gratis nieuwsbrief.